Binnen & in

De Laatste dagen is het wat stilletjes geweest op mijn blogje.
Zo nu en dan een tijdje, niets.
Moet ook kunnen.
Echter is het op beeldvlak veel te druk geweest.
Nu ik meer en meer PROBEER mijn beelden in photoshop te bewerken kruip er ook heel wat meer tijd in.
Die tijd blijkt voor mijn part wel lonend.
Daar je beseft dat 'al die beelden' niet nodig zijn.
Als je de juiste eruit kiest.
Het meest sprekende,
laat zijn ding doen.


Allé, kortom,
der staat nog het een en ander op mijnen bilan voor de komende dagen (weken).

Een beeld laten spreken is niet genoeg, zo blijkt,...
Het leesbaar maken voor anderen is nog zoveel moeilijker.
Ik kan er wel een reden voor hebben.
Maar wat heb je er in hemelsnaam aan als geen mens je snapt?

De map Momartre Maldegem, nieuw op mijn site is er een voorbeeld van.
Hoe ik het nu anders probeer.
En heu.
t' es een begin hé.
Dus een beetje mild graag.

kurt

Hup holland hup.

Hup Holland Hup!

nu,
voor diegene die me kennen.
Is Holland en kurt.
Heu.
Een beetje moeilijk.
(Op een paar mensen na hé 'Will').
Maar als ze zo met een bal kunnen omgaan.
Mogen ze voor mijn part
...

Wordt vervolgt.
Hoop ik stiekem!
Foto genomen
door een bril van oranje!

Kiezen kan altijd!

Hoe moeilijk het ook mag lijken,...
Altijd is er een keuze.

Altijd
links of rechts.
Onder of boven,
dik of dun.


waar ik naar toe wil is dat je altijd kiezen kan.
en die keuzes bepalend zijn voor wat je bent.
Niet wat je uitstralen wil.
Of hoe je beoordeeld wil worden!

Kurt

Tom Boonen en cocaïne.

Lap, zover zijn we weer.
Tom, cocaïne,...
Meljaar.

De gazetten zullen er weer aan verdienen.
De rollen zullen op volle toeren draaien.
En morgen zullen er zijn die blij zijn dat ZIJ niet op de voorpagina staan.

Eerlijk toen ik de dag van de voorstelling in Eeklo (ronde van België) Tom een handtekening zag afgeven aan mijn jongste spruit, vroeg ik me af.
Man, hoe in godsnaam is dit uit te houden.

Niet door je kop in de cocaïne te steken, of je te pletter te rijden met je wagen, maar...

Laat ons nu een ding niet doen.
met die wijzende vinger, trachten NOG een vlaamse Waarde een kopje kleinder te maken.
Hij daar.
Die we zo ophemelden.
Zomaar de grond in boren!

Mooi zo!

Mooi zo.

Van zo verre moeten ze komen,
nu blijkt dat ons oud gemeentehuis nog kracht genoeg over heeft.
Om de heren van het sloop team het moeilijk te maken.

Tot de laatste steen.
laatste balk, en het al lang vermiste stukje afvoerbuis.
Blijvend geloven
Eer
Waardig!

'hahaaaaaaaaaaaaaa,
hier gaat hij terug te ver.
schuift Kurt weer eens den bocht uit?'

Eerlijk,
als je ziet hoever ze staan na een week slopen,
Leuk was het voor mij, na een paar dagen afwezigheid in 't derp dat toen ik den hoek van't Achterkwartier voorbij reed,
en er een gapend gat verwachtte.
HET daar nog steeds stond.
Miljaar, geloof me, deugt da da deed!
Oosteeklo krijgen ze zo maar nie klein, dat is nu wel zeker.

Kurt
!

sorry,
ik kan het gewoon niet laten.
Niet voor druk, voor de goede verstaanders!
of misschien voor in de pen,...
Maar enkel met het beeld erbij!

Maar daarvoor zal het al te laat zijn.
Misschien kunnen we er een les uit leren,
morgen wel te reageren als er weer iets teloor dreigt te gaan.

Mes allers-retours.

Just thuis van een paar dagen 'weg' voor de firma.
Beurs in Nantes.
Tgv, gedurende 4.5 uur,9 uur totaal en dan zie je wel het een en ander.
Heb je tijd eventjes stil te staan bij de voorbijschuivende wereld.
Ook die waarin je leeft.
Ik denk dat het 20 jaar geleden was dat ik zonder toestel 'op weg' ging.
En eerlijk moet ik zeggen dat ik vol fotografische energie terug kwam.
Toen ik deze morgen vroeg naar het dorp ging om een paar pistolekes moest ik een paar foto's nemen.
Ja moest!

Mes allers-retours.
Wat een uitdrukking.
Poësie, da frans, de taal op zichzelf.
Weer werd ik erop gewezen ???
Franse taal is als poësie(wat mijn stelling was op een bepaalde moment).
Zeg nu zelf,...
'Weg en weere' heeft toch heel wat minder dan mes allers-retours.
Of heu, laat maar.
;-)
!

Aiko en ik

Voor de mensen met interesse, die toevallig in de buurt van Maldegem zijn de komende weken.
Kunst in de straat: Kurt Sesselle toont foto's bij Aiko
Fotografie (wa peisde)
Kurt Sesselle(ik dus) exposeert zijn digitale foto's in de vitrines van architectenbureau Aiko.
Dit tot en met 22 juni 2008.


Aiko, architectenbureau
Stationsplein 6
9990 Maldegem

Ps:
foto is geen meesterstuk, genomen met mijn nikon compactje, en eigenlijk moest ik er frontaal voor gaan staan.
Der stond wel een buskot in mijnen weg.
(en da buskot verplaatsen,
En da leek me toch wel ver gaan.)
;-)

Afbraak oud gemeentehuis Oosteeklo!

Lap, maandag gaat de zaak tegen de vlakte.
Een onderwerp die al een geruime tijd stof deed opwaaien.
Maar nu blijk je dit beter letterlijk op te nemen.
Na de beslissing van het sluiten van de jongensschool, is dit weer, tewijl we het al lang wisten een mijlpaal in de geschiedenis van ons dorp.
Waarom, en of er iets kon aan gedaan zijn is een zaak die al lang zijn reden verloor.
Een ding is zeker, terug is Oosteeklo een deel van zijn eigenheid kwijt.
Zeg nu zelf.
Al stond het gebouw al zo lang 'leeg'.
Toch blijft 'een oud gemeentehuis' respect uitstralen.
Respect verdienen!
Op mijn site staat er een map met foto's die ik door de jaren heen in het gebouw nam!
De foto's vind je hier.
kurt

ps, na de opmerking van iemand wil ik er graag aan toevoegen dat ik NOOIT een deur, kast of papier aanraakte.
Al die tijd was het gebouw gewoon toegankelijk.
Met alle gevolgen van dien.

Op pad

Ja, ik ben op pad geweest.
Al was het een zeer moeilijke dag.
Je hebt zo van die dagen, waar je maanden naar uitkijkt.
En je,
met je muiltje tegen de muur loopt.
Door omstandigheden je even niet verder kan.

Sommigen weten dat het groot huisvuil, voor mij schatten bevat.
Waardevolle beelden, die soms een wrange smaak bevatten.
Al een tijd kijk ik uit naar stoelen op het huisvuil.
Stoel of zetel, als je er maar op zitten kan.
De waarde die zo een vier-, zes- of achtvoeter bevat is niet te verwoorden.
Welke verhalen, tranen en vreugde is daar niet in 'geleefd'.
Nooit stond ik er echt bij stil, tot ik in mijn eigen dorp, er een bekende leefwereld in ontdekte.
...
In die, zetel, wereld.
Die ik kende.
Of toch een beetje.
Frontaal genomen, geen franjes of truukjes.
Gewoon 'beeld'.
Eens te meer, begreep ik dat een foto meer kan zijn dan een kiekje.
Als je er een reden voor hebt.
Verhef je het tot emotie.
En ik kan je zeggen.
Voorbij één 'beeld', (en het is dit beeld niet).
ben ik 5 maal gepasseerd.
Steeds weer draaiend rond het idee van dit doe je niet.
Heb ik dan toch de moed samengeraapt, en de foto genomen.
Me nen krop in de keel.
Hopende dat niemand me betrappen zou.

Omdat het voor mij,...
Meer was.

Veelbetekend fotografisch,...
Nee.

maar wel voor mij.
Voor altijd!

Anders

Anders.
Kan,
Ja?
Op hetzelfde moment.
Genieten.
Zo anders, en toch samen.
!
kurt